سرمقاله نشریه انقلاب اسلامی شماره ۸۰۰ از ۴ تا ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۱

پاسخ به پرسشهای ایرانیان از ابوالحسن بنی صدر

   آقای محمد از ایران، یک رشته پرسشها کرده است که، در این نوبت، به یک چند از آنها، پاسخ می دهم. پیش از آن، خاطر نشان می کنم که محکی بس دقیق وجود دارد و آن «وفای به عهد» است. دین یا مرامی که روش عهد شناسی و وفای به عهد نباشد و نقض عهد را توجیه کند، قول زور و بیان قدرت است. مشکل انسانها، بخصوص استبداد زده ها، عهد ناشناسی، بنا بر این، قدرت باوری و دین و مرام را وسیله توجیه وفا نکردن به عهد و تن دان به حکم زور گرداندن است:

• پرسش اول:

رادیو فرانسه - دلبر توکلی/

برای شنیدن گفتگو اینجا را کلیک نمایید

پس از پیروزی انقلاب در سال ۱۳۵۷، به دعوت آیت الله خمینی همه‌پرسی حکومت جمهوری اسلامی ایران در روزهای ۱۰ و ۱۱ فروردین ۱۳۵۸ در سراسر ایران برگزار شد و ۹۸٫۲ شرکت‌کنندگان همه‌پرسی با دادن رای «آری» با برقراری حکومت جمهوری اسلامی موافقت کردند. در روز ۱۲ فروردین نتایج اعلام شد و این روز را روز جمهوری اسلامی نامیدند.

برای شنیدن گفتگو اینجا را کلیک نمایید

یوحنا نجدی

مقدمه: در مطالعه تاریخ جمهوری اسلامی ایران، بی شک نمی توان از کنار نام دکتر ابوالحسن بنی صدر بی‌تفاوت گذر کرد. این سیاستمدار و اقتصاددان همدانی که در بحبوحه انقلاب و روزهای پرالتهاب، به عضویت شورای انقلاب در آمد؛ ردای وزارت اقتصاد و دارایی را در دولت موقت به تن کرد و سپس با کسب بیش از ۷۵ درصد آراء مردم، نخستین رییس جمهوری اسلامی ایران لقب گرفت؛ اما خیلی زود از قطار جمهوری اسلامی پیاده شد. از تابستان ۱۳۶۰ که دکتر بنی صدر از ایران خارج شد تا امروز، وی از مطرح‌ترین چهره‌های سیاسی مخالف جمهوری اسلامی است که زمانی عالی ترین منصب اجرایی این نظام را برعهده داشت. با دکتر ابوالحسن بنی صدر، درباره موقعیت کنونی اپوزسیون و ایده کنگره ملی به گفتگو نشستیم؛ هرچند درباره موضوع اتحاد و همگرایی اپوزسیون، ما و خوانندگان را به مطالب اخیر سایت رسمی‌اش ارجاع داد.

سال توانائی

هموطنان عزیزم!

   این نوروز، نوروز است زیرا شما مردم ایران با شرکت در جنبش تحریم، بازیافتن توانائی و نو کردن زندگی خویش را آغاز کرده اید. در حقیقت، به توانمندی و حق حاکمیت خویش رأی دادید. به بیرون رفتن از دون منزلتی صغیر محکوم به حکم مطلق جبار، رأی دادید. جنبش برای استقرار ولایت جمهور مردم تازه نیست. اما به یمن تحریم انتخابات که عمل به رأی متین وجدان ملی بود، نو شد. این جنبش ابهامی را زدود که کوشش می شد و کوشش می شود، هرچه بیشتر گردد. پرده ها از پی هم

آویخته می شدند تا مانع اصلی و هدف واقعی شناخته نگردد:

پاسخ به پرسشهای ایرانیان از

ابوالحسن بنی صدر

   در نوشته پیشین، به دو پرسش هموطن گرامی خود پاسخ نوشتم. اینکه به پرسشهای دیگر او پاسخ می نویسم:

❊ پرسش سوم و پاسخ آن:

3- دنیا به صورت یک نظام هماهنگ جهانی در حال حرکت است. میتوان در این نظام هماهنگ با حفظ استقلال و آزادی حرکت کرد. میتوان رسیدن به قدرت را ارجح بر همه چیز قرار داد و میتوان از دنیا کناره گرفت و به اثر بخشی حداقلی راضی بود. اگر این نظام هماهنگ را مجموعه ای از 1- گروه های سیاسی تشکیل دهنده دولت ها و منافعشان، 2- مردم کشور ها، 3- نهاد های بین المللی و 4- مطبوعات و رسانه های جمعی در نظر بگیریم، تعامل یک اکتیویست سیاسی خارج از ایران در شرایطی که جنبش مردمی در ایران در خیابان ها ساری و جاری باشد و با حاکمیت در تضاد اشکار باشد، با هر یک از زیر مجموعه های یاد شده چگونه باید باشد و چه تاثیرات آنی را میتواند بر مبارزات داخلی در

 اوج مانند روز های 25 خرداد تا عاشورا بگذارد؟

پاسخ به پرسشهای ایرانیان از

ابوالحسن بنی صد

تفاوت دو نسل در تعریف آزادی و استقلال

جناب آقای بنی صدر مصاحبه حاضر را میخواهم با اشاره به اختلاف روحیات قسمتی از نسل جوان امروز ایران و نه تمام آنها با شما آغاز کنم. من و عده ای از آنهایی که میشناسم عادت کرده ایم به زندگی کولی وار. اینکه به نوازنده های کنار خیابان گوش بدهیم. اینکه شعر را فوری بنویسیم. اینکه فیلم را زیرزمینی بسازیم. اینکه درخوانش متون ادبی خود یاد سوگ سودابه هم باشیم. با خودمان فکر کنیم که چه شد که رستم دستان نیرنگ زد به سهراب جوان و بازی را هم برد و هم باخت. در عقاید سیاسی مان بیرحمانه پدرکشی میکنیم. اگر چپیم چپ های قدیم برای ما اعتبار ندارند و اگر راستیم راست های قدیم به همان اندازه بی اعتبارند. این حرف ها به مثابه انتقاد از هم نسلان خودم نیست بلکه بنده خود به این گونه تفکر علاقه مند و گاهی حتی به آن مفتخرم.

مراسم بزرگداشت دکترمحمد مصدق درپاریس در 21 اسفند 1388

بنی صدر: مصدق مردی نبود که تجربه را در نیمه رها کند. او تجربه مشروطیت را ادامه داد تا نهضت ملی ایران

بخش اول

با تبریک سال نو، امیدوارم که سال آینده هم سال جنبش باشد، و ایران به جنبش زندگی از سر بگیرد و روزگار او نو شود. روزگاری که در 29 اسفند 1329، به یمن ملی شدن صنعت نفت، در یک دورانی که دوران حکومت مصدقی است، نو شد. بنا دارم چند مورد تجربه مصدقی را که به کار نسل امروز در جنبش می آید، با جمع شما در میان بگذارم.

تجربه اول اینکه مصدق مردی نبود که تجربه را در نیمه رها کند. او تجربه مشروطیت را ادامه داد تا نهضت ملی ایران و همینطوراز کودتای 28 مرداد ببعد. از موازنه منفی که اصل اندیشه سیاسی او بود، از استقلال و آزادی بمثابه دو حق بنیادی، و آنچه جوهر آموزش مصدقی است، از ایراندوستی و مردم دوستی مصدق، از وفای به عهد مصدق، از محلی که برای عمل سیاسی برگزید، از اینکه او نخست بار در تاریخ ما، بر آن شد که دولت را ملی کند. و بلاخره از جبهه و وجدان تاریخی و ملی که او مخاطب قرار می داد. و بلاخره، مصدق و نیروهای مسلح که در کودتای 28 مرداد بر ضد مصدق استفاده شد. از این چند تجربه، از استقلال و آزادی بمثابه دو حق صحبت می کنم. از دید من، موازنه منفی یافته ایرانیان است. بسیار قبل از اسلام. و این یافته را